Weblog

Soms heb je ineens het gevoel dat je ergens weer eens de draad op moet pakken, dat een oud gebruik weer eens in acht moet worden genomen. Zo'n moment heb ik nu. Het thema van ons bestuur is 'Verbonden', vooral omdat we graag willen dat mensen weten wat er binnen Cover speelt. Volgens mij zijn we daar op dit moment wel aardig mee bezig. Zo laten we regelmatig weten waar we mee bezig zijn via ons twitteraccount en laten we elke twee weken weten wat er bij ons en de commissies speelt middels de net geïntroduceerde nieuwsbrief. Nou ben ik zelf niet zo'n twitteraar en is de nieuwsbrief meer een aangelegenheid voor de voorzitter en de secretaris, dus wat communicatie betreft heb ik wel eens een beetje het gevoel dat ik niet helemaal met de rest van het bestuur in de maat loop. Ik communiceer natuurlijk vaak met de verschillende commissies die we rijk zijn, maar dat is toch anders.

Maar dan zie je ineens dat we als bestuur een weblog op de site hebben. Geen nieuwsbrief, geen microblog, gewoon een plekje waar je als bestuurslid eens je hart kan luchten over hoe het volgens jou nou eigenlijk gaat. En het toeval wil dat het precies twee jaar geleden is dat er hier voor het laatst iets is gepost. Geen beter moment voor een nieuwe post dus.

Op dit moment zitten we op een klein half jaartje. Besturen is nog steeds heel leuk, ware het niet dat het af en toe wel een  beetje druk is. Zeker met PAS, BaP en een respectabel aantal commissies erbij is je agenda zo gevuld. Toch zou ik het voorlopig nog niet willen missen. Je hebt van die dagen dat je niets liever zou willen dan gewoon een dagje op de bank niets zitten doen, maar eigenlijk merk ik elke week weer dat ik nieuwe dingen leer, leuke mensen ontmoet of een unieke ervaring heb. Elke discussie binnen het bestuur kan zwaar zijn, maar aan het einde van de dag hebben we met z'n allen wel het gevoel dat we iets kunnen betekenen en dat voelt toch goed. Hoe zwaar het af en toe ook wordt, iets toevoegen aan de vereniging is gewoon heel erg gaaf.

Uiteindelijk zal dit beeld wel veranderen. Na een jaar elke dag een volle mailbox en een lange takenlijst zal de verveling er wel in sluipen, maar voorlopig is elke commissievergadering die ik bijwoon weer een gezellige middag of avond en elk bezoek aan een externe partij weer een ervaring die je nergens anders op zou doen. Kortom, ik heb er nog steeds zin in en hoop er ook het komende half jaar weer voor te zorgen dat we met Cover een stapje kunnen groeien, te beginnen met MSDNAA.

Nu ga ik me weer voegen bij het potje toepen van de Actie, net weer een gezellige vergadering gehad en nu tijd voor het naborrelen!

Hier is al zo'n tijd niet gepost, dat ik besloten heb maar eens een blog te schrijven. Dit treinverhaaltje heeft niet zo veel met Cover of met dit bestuur te maken. Maar wel met studenten in het algemeen, aangezien we allemaal om de zoveel tijd genieten van onze OV door eens lekker gratis de trein te nemen. Zo. Deze intro is wel weer lang genoeg. Tijd voor het verhaal.

In de trein.

Ik stap de coupe  weer in en wordt meteen begroet door een vrolijke conducteur. “Heeft u soms een wandelkaart?”, vraagt hij lachend. “Jazeker”, antwoord ik met een grijns. Ik heb mijn antwoord klaar, want hij maakte dat grapje ook al bij iemand anders voor ik naar de wc ging.
Hij geeft het kaartje, dat ik zo snel mogelijk uit mijn portemonnee futsel, na een vlugge blik door aan een vrouw achter hem.
Ze draagt een spijkerjasje, geen uniform. “Deze meneer heeft een wandelkaart”, zegt de conducteur vrolijk.  “O, hier hoort ook een pasje bij!”, zegt ze wanneer ze het woordje korting ziet. Met mijn OV klaar kijk ik de conducteur aan. “Dat is wel in orde” antwoord hij. Nadat ze het kaartje heeft geknipt lopen ze door.
De volgende man is bijdehand. “Is deze vrouw wel van de NS?”, vraagt hij met een betweterige blik. “Ja, natuurlijk”, antwoordt de conducteur. “Je mag ook je kaartje door hem laten knippen, hoor! Als je dat liever hebt.”,voegt zij eraan toe. De man zegt verontschuldigend van niet. Dus ze knipt zijn kaartje.

Ik heb ondertussen een plek gevonden om te zitten. Schuin tegenover mij zit een zeer knap meisje met krullend donker haar en knappe blauwe ogen, die ongeïnteresseerd uit het raam kijken. Ik heb duidelijk geen indruk gemaakt. Ik werp haar nog een paar steelse blikken toe en pak luidruchtig mijn kladblok erbij. Geen reactie. Nu pas hoor ik de muziek die ze luistert. Eén maat zegt me genoeg. Ik ben niet haar type. Ze luistert R&B.
R&B passen niet bij elkaar. Dat hebben we nooit gedaan. De vrouwen in die clips kunnen mij wel bekoren, om het maar zo te zeggen. Maar bij R&B zit zo'n zwarte cultuur en dan voel ik mij altijd een beetje buiten gesloten. Ik weet ook niet waarom. R&B meisjes lijken deze spanning aan te voelen en kijken me dus nooit vriendelijk aan. Dat bevestigt dan weer mijn beeld van R&B en zo gaat dat maar door.

De trein staat stil en er stappen nieuwe mensen in. Deze mensen worden op een zeer bijzondere manier begroet over de intercom: “ Welkom lieve mensen, in deze stoptrein. Ik weet zo niet meer waar we allemaal stoppen, *een vrouwelijke lach klinkt op de achtergrond* maar we gaan naar Amersfoort! O ja! We stoppen in Naarden en Bussum, en zo.” Blijkbaar geeft de conducteur die vrouw een volledige rondleiding en raakt hij daardoor een beetje afgeleid.

Ik werp nog één blik naar die schoonheid. Zucht. Ik moet toch maar eens aan mijn recensie beginnen. Maar mijn gedachten dwalen af; van donker krullend haar, via helderblauwe ogen naar R&B muziek. Ik denk aan paars en blauw, aan hippe beats en overdadig gejengel. Opeens hoor ik een bekend klinkende lach en ik ben terug in deze werkelijkheid. Blijkbaar is de rondleiding nog niet afgelopen.

We naderen eindbestemming Amersfoort en dat kan natuurlijk niet zonder mededeling. De conducteur doet zijn gebruikelijke verzoek om allen uit te stappen en meldt de overstap mogelijkheden – na het consulteren van een briefje. Vervolgens voegt hij er een persoonlijke boodschap aan toe: “ Ik wens iedereen, namens de machinist, de conducteurs... én de conductrice, *weer die lach* een heel fijn weekend!”

De mensen in de coupé kijken elkaar lachend aan.
Ook haar blik is niet meer naar buiten gericht.
Ze kijkt me aan en de tijd staat even stil.
Ze glimlacht, mijn hart maakt een sprongetje.
Ze loopt weg en ik wordt wakker.

Dit is de eindbestemming van deze trein, maar ik moet verder.

Vandaag was het weer zover: colleges.. De introductieperiode en de vakantie zijn alweer voorbij. In de vakantie heb ik vakantiewerk gedaan en heb ik geprobeerd wat uit te rusten en bij te komen voor het nieuwe jaar. Afgelopen weekend was het introductiekamp. Ik vond het een zeer geslaagd kamp met leuke eerstejaars, gezellige activiteiten en een goede sfeer! Toen ik net de agenda van CoVer voor de komende tijd bekeek, zag ik voor september heel wat activiteiten staan. Dit maakt ons als bestuur heel erg blij Het is fijn te zien dat de commissies hun werk ook weer hebben opgepakt na de vakantie en er ook weer zin in hebben!

We gaan met goede moed weer het nieuwe collegejaar in, maar nu eerst maar weer naar college...

Nog een maandje en dan is het alweer vakantie. Maar de laatste dagen voelt het wel al als vakantie, met "tropische" temperaturen en zwemmen. Ik ga hier echter niet over het weer kletsen, maar juist wat er allemaal omgaat als bestuurslid.

Vanaf begin mei doe ik minder in het bestuur. Ik sta zelfs bijna op non-actief. Dit niet omdat het bestuur moeilijk is of omdat het niet leuk is met mijn mede bestuursgenoten, maar gewoon omdat ik zelf in een klote positie zit in mijn koppie. Echter blijf ik CoVer altijd steunen.

Op het moment zit ik dus nog steeds in het bestuur met 2-3 taakjes op mijn takenlijst. Daarnaast probeer ik uit te helpen wanneer ik kan en natuurlijk alle toffe activiteiten van CoVer en haar commissies proberen te bezoeken. Met nadruk op proberen, want ook al wil ik overal bij zijn lukt dat me niet.

Verder zit ik ook nog als adviseur in de eerstejaarscommissie. Hierin geef ik advies tijdens vergadering over hoe ze moeten vergaderen en over de organisatie van hun activiteiten. Ook ben ik de première aanspreekpunt met het bestuur. Deze toffe groep 1e jaars zijn al in nauwe samenwerking met de eerstejaarscommissie van de FMF. Dus dit belooft veel voor de toekomst van CoVer als vereniging voor informatici en KI’ers.

Ook een goed pijlpunt voor de samenwerking tussen informatici en KI’ers is de Introductiecommissie. Hierin zitten 3 informatici en 2 KI’ers. Met een informatici als voorzitter toont dit weer een mooi voorbeeld van de samenwerking. Hulde aan onze eerstejaarsleden.
En met een fantastisch thema: "Retro", wordt het IntroKamp een groot succes.

Tenslotte zitten er ook al informatici in de Brainstorm en de PR-cie.

Ook op wat onofficiële vlak werken de twee verenigingen al samen. De FoToCie heeft al vergaderingen gehad met de informatici leden van de Fotocie van FMF. Ook binnen de Actie is er een samenwerking. Door wat slechte communicatie is het beloofde GIF (Grote Integratie Feest) nog niet georganiseerd, maar dat betekend niet dat het helemaal van de baan is. Al zal dit wel pas na de zomer gebeuren, blijf ik in ieder geval optimistisch dat het een leuk feest word.

Wat doet het bestuur om de samenwerking te bevorderen. Wij hebben geregeld gesprekken met het bestuur van FMF om te kijken hoe we de komende jaren (en voornamelijk volgend jaar) de informatici thuis kunnen laten voelen bij CoVer. Wat voor activiteiten Informatici leuk vinden is natuurlijk het belangrijkste.

Als we naar volgend jaar kijken zien we in ieder geval een Lustrum in het vooruitzicht. Ik kan me nog een fantastisch lustrumweek herinneren in 2003. Dus laat 2008 maar komen. Hiervoor zullen aan het einde van dit jaar een groepje CoVer leden aan de slag gaan.  

Ok, we waren echter over MOI aan het kletsen. Wat houd mij nu verder nog bezig. Aangezien ik nog geen overdracht heb gedaan van de penningmeester functie, doe ik deze taken nog steeds. Gelukkig zitten we in een rustige periode. En natuurlijk vergaderingen bijwonen, want min mening en inzichten tellen nog steeds mee natuurlijk.

Wat heb ik dan opgegeven. Ik ben gestopt met de BoekCie, maar doe nog wel me best om de eerste boekenverkoop van volgend collegejaar te organiseren. Ik zit niet meer in de FoToCie, maar dat betekend niet dat ik stop met foto's nemen Verder ben ik met mijn commissies gestopt bij mijn frisbee vereniging. Maar CoVer commissies blijven leuk en wou ze niet meteen allemaal laten vallen.

Als ik ooit echt klaar ben met CoVer (en dat zal pas wanneer ik klaar ben met mijn studie ) ga ik toch wel de financiën doen van CoVer het meeste missen Penningmeester in hart en nieren.

Maar goed, ik zal hier maar even een eind aan breien. Ik ben blij dat Eva ons is komen versterken in het bestuur. Het is er alleen maar nog gezelliger van geworden.

Vele knuffels,

Ferdinand

Inspiratie. Dat is wat je nodig hebt om tentamens  te maken, essays te schrijven en weblogs vol te krijgen. Dit is iets wat ik kennelijk de laatste tijd niet gehad heb. Of wel. Als excuus kan ik tijd gebruiken. Geen tijd om een weblog te schrijven. Dat zou flauw zijn, want tijd had ik wel. Tijd om naar Storm te gaan om onze pedelstaf terug te claimen. Samen met Jurjen, gewapend met een Groningse worst en een stropdas. Vervolgens weer met de trein naar Groningen met de brievenbus van Storm en de pedelstaf.
Ook tijd om naar koninginnenach te gaan, te vergaderen, een commissieetentje te houden en nog veel meer te doen. De tentamens, daar was ook tijd voor. En inspiratie. Zoals we allemaal weten is dat wat we nodig hebben bij een tentamens als KI2 of Fysische Methoden. Belangrijker is nog dat er tijd was voor de Hoornseplas. Niet dat ik bruin ben geworden, daarvoor was er te weinig tijd. Of zon.
Ik denk dat het de tijd dus niet was, maar inspiratie.

Voor het schrijven van een weblog is toch inspiratie nodig. Misschien dat er weer een weblog komt als een van ons weer inspiratie krijgt.

Eindelijk eens de kans om het woord te verspreiden, mijn woord dan. Ik denk dat ik eerst maar eens ga vertellen hoe en waarom ik in het bestuur ben gegaan.
Het begon allemaal op een witte, koude nieuwjaarsdag. De champagne was ook koud en smaakte erg lekker. Iedereen om me heen doet zijn en haar best om leuke voornemens te maken. Normaal ben ik daar niet zo fan van, maar ik doe toch vrolijk mee en ik verzin dat ik actiever ga worden binnen CoVer.
Drie maanden later heb ik daar nog steeds niks gedaan en dan komt ineens AmiGro. Dat is in ieder geval een beetje actief zijn, denk ik, en ik schrijf me in als dagmedewerker. Erg leuk om zoiets mee te maken. Naderhand raak ik in de Jongens van de Wit in gesprek met Nick, die erover zit te denken bestuur te worden. Ik vertel over het bestuur dat ik op dat moment doe (selwerd 1 flatbestuur) en Nick vertelt mij wat meer over de Brainstorm waar hij in zit. Het klinkt wel interessant, maar het lijkt mij niet handig dat ik, zonder enige commissie-ervaring binnen CoVer, zomaar in het bestuur ga. Ik ga vrolijk verder met andere dingen.
Twee maanden later ben ik ineens overgehaald om in het bestuur te gaan. Niemand leek het een heel groot probleem te vinden dat ik geen grote bekende was binnen CoVer, hoewel het waarschijnlijk wel verstandig was dat ik geen functie ging invullen waarbij de promotie erg belangrijk was. Ik ben dus weer lekker secretaris geworden, een functie die ik al eerder ingevuld heb en die mij erg bevalt.
Voor mijn gevoel zijn we nou al een hele tijd bezig en het is me erg bevallen. Ik heb nog redelijk wat dingen die ik wil bereiken als bestuur van CoVer, maar gelukkig is die periode nog niet over.

Lees later meer over de avonturen van Roeland binnen CoVer op deze weblog

Vol goede moed begon ik naast mijn bestuur met het volgen van vier vakken, waarvan twee met wekelijkse programmeeropdracht. Al bij de tweede opdracht van natuurlijke taalverwerking haalde ik de deadline niet, wat ik maar als teken heb gezien dat ik beter met dit vak kon stoppen. Dus nu heb ik weer iets meer vrije tijd!

Daar heb ik woensdag direct gebruik van gemaakt door voor het eerst in weken weer eens te gaan sporten. Nou.. dat heb ik geweten! Ik heb echt overal spierpijn! Mede daarom heb ik besloten dat ik vanaf nu weer ga proberen minstens een keer per week te sporten. Het grootste probleem zal worden om hier tijd voor te vinden, aangezien we (uiteraard) nog steeds veel te doen hebben als bestuur.

Waar ik de afgelopen weken onder andere mee bezig ben geweest is het proberen te verzenden van de Brainstorm. Deze kon namelijk niet direct verzonden worden, omdat wij op een credit hold stonden, aldus de medewerker van het postkantoor. Dus ik belde TNT om te vragen wat dit betekende en hoe we hier weer vanaf konden komen. De medewerker van TNT vertelde mij dat we een rekening veel te laat betaald hadden en waarschijnlijk daarom op credit hold stonden. Hij legde uit dat een credit hold inhoudt dat je contract gedeactiveerd is en dat dit opnieuw geactiveerd moet worden. Dit heractiveren zou ongeveer twee weken duren. Om dit contract weer geactiveerd te krijgen heb ik vervolgens nog vijf keer naar de TNT moeten bellen, maar zoals jullie in de brievenbus konden zien, hebben we deze week eindelijk weer kunnen verzenden! Veel leesplezier!

Zoals Jurjen al zei, lekker druk! Afgelopen donderdag zijn Neeltje en ik naar het gala geweest. Het was helaas niet al te druk, maar wel onwijs gezellig! Jurjen had gezegd in jurk te komen maar we hebben hem moeten missen... Sjaak afhaak! Volgende keer beter.

Na redelijk brak wakker te zijn geworden op vrijdag een lange dag gehad met op het programma een meeting met Lambert, een bestuursvergadering en een vergadering met het NSVKI. Het laatst genoemde instituut schijnt moeilijk te kunnen vergaderen zonder alcohol, maar ondanks de champagne en de rose was het wel een nuttige avond.

Nu in het weekend even bijkomen en de nodige taken van de takenlijst afwerken. Daarna kunnen we weer uitkijken naar de borrel en een bestuursetentje dat aansluit op een bowluitje met de RvA!

Tot dinsdag!

Precies op de dag vandaag begon ik mijn tweede bestuursperiode.
Wat heb ik tot nu gedaan:

- Iets wat iedereen is opgevallen is dat de lidmaatschapgelden zijn geïnd. Echter door beperkingen in ons incassocontract lukte de boeken incasso’s niet. Hiervoor moet er nieuw incassocontract worden afgesloten met de Postbank.

- Sinds vorige week heb ik een algemene deelnameformulier in de standaarddocumenten map op de account gezet. Dit formulier kan gebruikt worden door alle commissies die activiteiten organiseren. Op dit formulier kan je ook aangeven of je liever via incasso wil betalen.

- We zijn overgestapt van Girotel Zakelijk naar Mijn Postbank.nl. Hierdoor kunnen we nu voortaan sneller en makkelijker betalingen doen. Ook in het weekend is het nu mogelijk om toegang te krijgen tot de CoVer rekeningen.

- Ik ben heel druk bezig geweest met debiteuren te mailen om duidelijk te maken dat ze nog geld moeten betalen aan CoVer. Tegelijkertijd ben ik bezig geweest de crediteuren uit te betalen.

Naast financiële taken krijg je als bestuurslid ook wel eens dingen te doen die buiten je vaste taakbeschrijving staat. We hebben de commissies verdeeld over de verschillende bestuursleden, dus ik ben nu ook een beetje commissaris intern voor de FoToCie, BoekCie () en de n00bcie. Ook ga ik hoogstwaarschijnlijk de LustrumCie op me nemen.  Andere taken die ik nu doe is de ledenadministratie bijhouden en de COUS-lijst (voor bestuursbeurzen belangrijk) up-to-date houden. Het logo ontwerp van het nieuwe bestuur maken vond ik ook een leuke taak om op me te nemen.

Naast deze punten ben ik ook druk bezig geweest met allemaal kleine taakjes die niet noemenswaardig zijn.

De meeste tijd waar ik me toch mee bezig heb gehouden is alles zo aanpassen en veranderen zodat ik gedurende het vervolg van het jaar makkelijker mijn taken kan voldoen. Deze taak heeft aardig veel tijd in beslag genomen, maar ik kan voortaan efficiënter werken.

Zoals mijn medebestuursleden al hadden aangegeven; het is aardig druk geweest, maar ik heb van elk moment genoten en dat zal ook wel zo blijven.

We zijn nog geen drie weken bezig, maar ik heb het gevoel dat we al veel langer bezig zijn. De afgelopen weken zijn we vooral bezig geweest met de standaard dingetjes, zoals het regelen van de inschrijving bij de Kamer van Koophandel, het versturen van de constitutiekaartjes en het organiseren van de constitutieborrel. Allemaal van die kleine dingetjes die stiekum toch nog best wat tijd gaan kosten. Verder zijn we druk geweest met het ons eigen maken van de vereniging en alle commissies. Vooral voor mij was het in het begin even wennen, omdat ik nooit eerder echt actief ben geweest bij CoVer en veel dingen dus nieuw voor mij zijn.

Naast het vele regelel, overleggen en vergaderen hebben we natuurlijk ook leuke(re) dingen gedaan! Zo was er gisteravond de constitutie borrel. Helaas waren er niet zo veel verenigingen als we gehoopt hadden, maar het was erg gezellig met alle oud-bestuurders en actieve mensen van CoVer. Na afloop van de borrel zijn Stefan en ik nog naar het feest van Stuff gegaan, want die bleken de constitutieborrel op hetzelfde moment als ons te hebben. Daar hebben we nog tot in de kleine uurtjes met allerlei filosofen staan dansen en vanochtend zijn we weer fris en fruitig aan de slag gegaan voor CoVer. Vanmiddag hebben we weer een overleg met FMF, vanavond een borrel bij FMF, morgen het gala, vrijdag weer een bestuursvergadering, dus dat worden weer een paar zware dagen..

Vorige week was voor mij een hele bijzondere week. Ik ben die week namelijk voorzitter en tante geworden!

Voor de ALV donderdag was ik behoorlijk zenuwachtig, maar toen ik eenmaal ingehamerd was en op mijn plekje zat, werd ik gelukkig wel rustiger. Toch was ik opgelucht toen ik voor de laatste keer met de hamer kon slaan om de vergadering te sluiten. Na afloop van de ALV kreeg ik best veel positieve reacties, daar was ik erg blij mee! Het is altijd fijn om te horen dat mensen vertrouwen in je hebben!
Daarna is alles voor mijn gevoel heel snel gegaan. We zijn nu pas 5 dagen bestuur, maar we zijn al erg druk. Zaterdag was onze eerste officiele vergadering waarop we veel besproken hebben. Na de vergadering had iedereen dan ook een flinke takenlijst waar we nu allemaal hard mee bezig zijn. Zo zijn we onder andere bezig met het plannen en regelen van vergaderingen, een constitutieborrel, KVK-inschrijvingen enzovoorts.
Gelukkig had ik ondanks mijn volle agenda zondag wel tijd om in Utrecht mijn pasgeboren neefje te bekijken. Hij heet Luca Daniel en heeft heel veel zwart krullend haar, echt een schatje!

Hopelijk is dit een mooi begin van zowel een nieuw leven als de toekomst van CoVer als vereniging van KI en informatica!

YEAH!!!!!! Ik zit weer in het bestuur.

Na een lange, kritische, maar toch gezellige en geslaagde ALV ben ik weer blij dat ik weer aan de slag kan als Penningmeester.
Ik wil iedereen hierbij bedanken voor al hun input op de ALV en alle handige punten die we zeker zullen mee nemen naar de volgende bestuursvergadering en naar de volgende ALV.

Nu dat het OIC voorstel is aangenomen op de ALV staat er voor CoVer een spannende tijd op haar te wachten. Wij zullen misschien wat vaker onbekende gezichten zien, maar een vreemde is een vriend die je nog niet ken. En ik ga in ieder geval de informatici met open armen verwelkomen in ons gezellige vereniging.

En persoonlijk: Ik ben erg enthousiast en ben trots om CoVer weer te representeren als bestuurslid.

Bestuur... Persoonlijk ben ik altijd al redelijk tegen dit soort dingen geweest. Altijd die mensen die je vertellen hoe 'gaaf' het is, en dat je het écht moet doen! Ik had eigenlijk altijd een beetje een hekel aan dat soort mensen. Vooral van die mensen die je vertellen dat je echt iets moet doen! Om eerlijk te zijn, ik vond Cover ook niet altijd bepaald leuk. Het leken altijd weer dezelfde mensen te zijn, echt zo'n kliekjesgroep... Ik ben ook niet op mijn introkamp meegeweest, en heb voor twee jaar lang ook nooit iets gedaan met deze vereniging. Waarom zou je, vrienden kun je ook vinden buiten je studie, en het merendeel van de KI'ers waren volgens mij ook niet echt mijn type mensen.

Maar ja, bijna een jaar geleden, toen ik een beetje tegen mijn studie stond aan te hikken, besloot ik om toch maar wat meer te kijken bij Cover. Ik wilde mijzelf namelijk gaan uitdagen; ik wilde dingen doen die ik nog nooit gedaan had. Angst zou niet meer mijn meester zijn, dacht deze persoon met grootse woorden. Op zich bleef het toch allemaal wel een beetje beangstigend, zomaar in een grote groep deelnemen, zonder dat je er echt iemand van kende. Dus ik nam mijn niet sociale persoonlijkheid mee naar wat Foetsie borrels (ja ja, zelfs nog in het oude gebouw), en wat Actie borrels. Tja, erg onder de indruk was ik nog steeds niet... Toch, ik had een keuze gemaakt,  ik ging actiever worden! Maar ik wist nog niet verder hoe. Tot het vorige bestuur bij een college van Fysische Methoden kwam vertellen over hun bestuurszoektocht. Ik vroeg me af het bestuur misschien wel waar ik naar zocht. Logica blijft toch onze gedachten overheersen en ik kwam tot de conclusie dat dit misschien wel een beetje teveel van het goede zou zijn. Dus ik besloot in een commissie te gaan die mij wel aanstond: de Brainstorm.

Een paar maanden daarna, was het interim op zoek naar een bestuur. Het bleef in mijn gedachten leven, waarom wel, waarom niet. Ik praatte met mensen, en toen ontmoette ik mijn mede-bestuurders. Het leek alsof het wel eens heel leuk kon zijn, en het was een paar maanden minder dan een gewoon bestuur. Dus ik besloot om ervoor te gaan! Wie niet waagt, wie niet wint, in ieder geval zo gaat de uitdrukking.

Bijna bij het einde aangekomen, kan ik nou zeggen dat het zo leuk was? Dat ik er zoveel door ben veranderd? Dat ik hierdoor compleet anders tegen het leven ben gaan aankijken? Het antwoord is eigenlijk niet zo simpel. Het enige wat ik echt zeker weet is dat ik er wel veel geleerd van heb, en het was in een zekere mate ook wel leuk; het was in ieder geval weer eens wat anders! Toch is dit stukje niet bedoeld om mensen over te halen of bestuur iets voor je is, het verschilt namelijk van persoon tot persoon. Ik geloof ook dat mensen het niet leuk vinden om gestalked te worden met dit soort dingen. Uiteindelijk blijft er maar een conclusie over: Je moet gewoon doen wat je wil!

Maar als je toch eens wat anders wil.... Tja, niet alle mensen bij KI zijn zo suf als ik gedacht had

Als bestuurder heb je soms dagen dat het je mee zit en dagen dat het je niet zo mee zit. Gisteren was helaas een dag dat het niet zo mee zat.

's Ochtends word je uit jezelf wakker. "Vreemd,", dacht ik, "ik had toch echt de wekker gezet." Je kijkt op je mobieltje en beseft dat gisteravond de laatste keer was dat je hem nog werkend gezien zou hebben. Snel een kop koffie naar binnen werken, want je hebt straks een tentamen.

Duf en vermoeid kom je gehaast aan bij je tentamen. Na het bekijken van je tentamen kom je erachter dat bepaalde stof, waarvan je verwachtte dat het niet belangrijk was, toch wel belangrijk was... *zucht*

Na drie uur swoegen is het afgelopen en moet je je gaan haasten om op tijd op de Grote Markt te komen. Je had afgesproken met je penningmeester van het bestuur een fleswijn te halen voor je naar de constitutieborrel ging. Een heerlijke traditie, altijd wijn meenemen naar een constitutieborrel. Snel naar de Grote Markt en dan naar de AH dus!

Oja, daarom noemen ze het de Grote Markt. Nergens een Martijn te zien, ook niet vreemd aangezien de hele Grote Markt vol staat met kraampjes. Snel bellen dus. Gelukkig bleek hij al aangefietst te komen. Snel samen naar de AH dus...

Bij de AH probeerde de kasbediende ons duidelijk te maken dat we echt een tweede fles voor de helft van de prijs moesten kopen. En wij probeerden de kasbediende duidelijk te maken dat het ons echt niks uit maakte en dat we gewoon snel weg wilden. Dat probleem op gelost te hebben, pakte ik snel mijn fiets, doe mn sleutel in het slot en... *ping*, fietssleutel breekt in het slot af...

Eindelijk een uur te laat, doorweekt van de regen en vermoeid van het dragen van een fiets, aangekomen te zijn bij de borrel, krijg ik een gratis biertje aangeboden.

Niets is heerlijker om na een dag zoals dit gratis bier te drinken als bestuur bij een constitutieborrel!